الهه زیگورات

 اگه تو نبودی دلم رو به چی خوش می کردم؟

  اگه تو نبودی همه چیز چقدر بیهوده بود .  اگه نمی بودی اونوقت نگاه غریبم تو این

   شبهای نتهایی به دستای کی خیره می موند؟

  گل مهربونم اگه تو سنگ صبور حرف های نا گفته ام نمی بودی سقف طاقتم تا کجا 

 تاب می آورد.

  بودنت یه دنیا صفاست . دوری از تو سخته و بدون تو موندن چقدر محال .

  من دیوونه اون چشمای قشنگ و قلب مهربونتم .

  دیگه توان تنهاییم نیست. باز در این سکوت غریب بعد از تو من می مانم با کوله باری

  از تنهایی ها.

 با بغض بی کسی ها. با تمام وجود فریاد میزنم مهربونم بهارکم به پیشم باز آی که 

   من تنها ترینم.

   آه کاش تو دیدار نگاه های غمناک من بودی.

  آرزوی من رسیدن به توست .

      دوستت دارم و میدونم که تو هم منو دوسم داری