درد جوونا
توی آسمون دنیا هر کسی ستاره ای داره
چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره
واسه من تنهایی درده درد هیچ کس رو نداشتن
هر گل پژمردهای رو تو کویر سینه کاشتن
دیگه باورکردم اینروکه باید تنها بمونم
تا دم لحظه مردن شعر تنهایی بخونم
+ نوشته شده در پنجشنبه 17 فروردین1385ساعت 14:23 توسط sorosh
|
