الهه زیگورات

                                              ديو سياه غصه رو تو قطره هاش هلاک کنه

دلم ميخواد بارون بياد ناودون رو نونوار کنه

                                                 کلاغ پير خونه رو چلچله بهار کنه

دلم ميخواد بارون بياد تا تورو همراش بياره

                                               دستاي نازنينت رو تو دستاي من بذاره

                       ميخوام هواي کوچمون دوباره باروني بشه  

     

هميشه وقتی که پائيز می شد و دست بی رحم باد برگ های زرد و خسته رو دنبال خودش اين طرف و اون طرف می کشید،دلم می گرفت و آسمون چشمام ابری می شد ..... حس می کردم برگ ها رو می فهمم .... حس می کردم اونام مثل من به جرم گناه نا کرده ، محکوم به فنا شدن ......
اما ديروز که نگاه سرد و ممتدم رو به برگ های خشک تو باغچه دوخته بودم ديگه دلم نگرفت ، ديگه چشمام بارونی نشد و حتی ابرای دلتنگی هم تو آسمون دلم لونه نکردن .... با خودم فکر می کردم برگ های که تقديرشونو به دست باد می سپارن و آخرش يه روز ، يه گوشه ،‌زير پای يه رهگذر ، ذليل می ميرن ارزش دلسوزی ندارن ....دلم برای درخت سوخت که برگ هاش يکی يکی تنهاش ميزارن و آخرش يه روز آروم و بی صدا "ایــــــــستاده"می ميره

تن سردمو به تنه نيمه جون درخت تکيه دادم و با دستای بی روحم پوست خشکشو نوازش کردم .... يه قطره اشک رو گونه هام سر خورد .....آروم تو گوشش زمزمه کردم :‌ منم دارم "ايــــــــستاده" ميميرم ....

ممنون از کسی که همیشه مشوقم بوده